کاکتوس

کاکتوس

ویلایی‌ها

شنبه, ۶ خرداد ۱۳۹۶، ۰۲:۲۰ ق.ظ

سوم خرداد، روز آزاد‌سازیِ خرمشهر قصد کردم «ویلایی‌ها» را که روایتی است از زندگی بعضی زنان دوران جنگ، ببینم. فیلم را دیدم. از همان ابتدای فیلم که علی شادمان کوتاه-آوازی می‌خواند محزون بغض شدم و اشک تا انتها.  بازیِ طناز طباطبایی و ثریا قاسمی را دوست داشتم. بسیار. و بازی صابر ابر را اصلا! و کاش جای صابر ابر کس دیگری همان کوتاه-نقش را بازی می‌کرد.

موضوع فیلم جدید بود و تا به حال به این زاویه از جنگ پرداخته نشده بود. و چه خوب انتظار و انتظار و انتظار یک زن برای آمدن مردش و به سرانجام رسیدن و نرسیدن این انتظارها و حال و احوال این سرانجام‌ها و نا‌سرانجامی‌ها در این فیلم به نمایش در آمده بود.

و تیتراژ پایانی فیلم که حزن را بر تو تمام می‌کرد... عکس‌های واقعیِ قدیمی از خانه‌های ویلاییِ کذا و صدای کویتی‌پور روی آن‌ها...

دیدنش خالی از لطف نیست.


ما برای آنکه ایران گوهری تابان شود،

خون دل‌ها خورده‌ایم،

ما برای آنکه ایران خانهٔ خوبان شود،

رنج دوران دیده‌ایم،...


  • ۹۶/۰۳/۰۶
  • فاطمه نظریان

نظرات  (۳)

  • آب‌گینه موسوی
  • خیلی مشتاقم ببینم. 
    پاسخ:
    ببینیدش. فیلم نویی است.
    دلم خواست ببینم...
    پاسخ:
    خواسته دل را اجابت کن. :)
  • میثم علی زلفی
  • ای کاش در بین بازیگران زنمان یک تحولی رخ می داد و همینطور که در فیلم ها سعی در نشان دادن قداست می کردند در بیرون هم چنین بودند. به هر فیلمی پاسخ مثبت نمی دادند و ...
    به هر حال از حیث فیلم سازی فیلم خوبی است اما گمانم به اثر گذاری لااقل در جامعه ی زنان نمی رود
    پاسخ:
    چی بگم...

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی