کاکتوس

زِ ما تو را درود

پنجشنبه, ۱۸ خرداد ۱۳۹۶، ۰۲:۱۵ ق.ظ

چند روز دیگر تولد سی سالگی‌اش است. باید برایش سنگ تمام بگذاریم. نه برای سی ساله شدنش که جشن سی ساله شدن بهانه‌ای است برای تمام زحماتی که این سال‌ها برای حفظ امنیت‌ ما در مرزهای سیستان و ایلام و شهرهای دیگرمان و داخل خاک سوریه کشیده.  جشن سی سالگی بهانه‌ای است برای یک دلگرمی که تمام جان بر کف گذاشتن‌ها و رفتن‌هایت را قدر می‌دانیم و سپاس‌گزار هستیم. امروز بیش از پیش قدر‌دانش شدیم. همین امروز که پر شدیم از ترس و اندوه. قدر‌دان خودش و دوستان مانده و رفته‌اش. باید برایش سنگ تمام بگذاریم...


پی‌نوشت: کم اختلاف بین‌مان نیست. از تربیت فرزند گرفته تا مسائل سیاسی. اما دوستش دارم. برایم محترم است. برایش محترم هستم. در خیابانش که راه می‌رویم حواسش به‌م هست. حسابی. در برابر دشمن که جای خود دارد. برای من هم به مرزها و سوریه می‌رود. با تمام اختلاف‌هایی که با هم داریم. قدر‌دانش هستم. دوستش دارم و به‌ش احترام می‌گذارم همیشه. با تمام اختلاف‌هایی که با هم داریم.

  • ۹۶/۰۳/۱۸
  • فاطمه نظریان

نظرات  (۲)

  • میثم علی زلفی
  • خیلی زیبا
    یادمان نرود اختلاف اگر به مرحله ی تعارض برسد دوستی بی معنی است حب و بغض ضد هم هستند
    یک وقت کار به جایی نرسد که فقط فکر می کنیم دوستش داریم مثل کسانی که به شهدا نگاه می کنند دم از شهدا می زنند اما عکس شهدا عمل می کنند. شهادت و شهدا دوستی به سبک اومانیستی
    پاسخ:
    متشکر.
    سلامت باشن
    پاسخ:
    سلامت باشید.

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی