کاکتوس

کاکتوس

شعری و سازی و نفسی

يكشنبه, ۲۸ شهریور ۱۳۹۵، ۰۲:۳۶ ق.ظ

یکی از شاگرد‌هایم پیام داده که: «خانم دوست دارید دوستم برای اسمتون رپ بخونه؟» متوجه حرفش نشدم. «یعنی چی؟» برایم صدایی فرستاد که یک نفر روی اسمش رپ خوانده بود. صدا خام بود و نوجوان. «خانم، این دوستم الف هست. هر اسمی رو خودش براش شعر میسازه و رپ میخونه. سریع قافیه پیدا میکنه براش. تو گروه رپ ر هم هست. باهاشون آهنگ میخونه. اسمتونو بدم بهش براتون شعر بسازه و بخونه؟» حیران بودم. نمی‌دانستم چه باید بگویم.


«چند سالشه؟»
«کلاس ششمه»
«خب اینکه اینقدر علاقه داره به خوندن، چرا کلاس آواز نمیره؟»
«میره. استادش هم ر هست. یک رپر معروفه.»
«میشناسمش»
نمیدانستم چگونه بگویم او که علاقه دارد، صدا دارد، خب یک کلاس آواز درست و درمان برود. نمی‌دانستم چگونه ذوقش را کور نکنم.
«فقط رپ دوست داره؟»
«نه! هیپ هاپم دوست داره. اما خب رپ بیشتر.»
در دلم گفتم، بدتر شد که! هیپ هاپ آخر؟!
«خانم آهنگ هم داده بیرون. اما چون سنش زیر هیجده سال بوده صداشو یک کم کلفت کردن.»
«خب این که دیگه صدای خودش نیست. اون نخونده که!»
«چرا خانم اون خونده. فقط به صداش افکت دادن.»
نمی‌خواستم ذوقش کور شود. «خب اصلا همین میشه خودش بحث یکی از کلاس‌هامون باشه.»
«دقیقا!»

می‌شود بحث فلسفی خوب درآوورد، اما داشتم فکر می‌کردم واقعا قلقلکش نمی‌آید وقتی الف برایش شعر میگوید و آواز میخواند؟ حتما نمی‌آید دیگر! وقتی فکر کند که این کار الف است که برای هر اسمی قافیه بسازد و آواز بخواند، قلقلکش نمی‌آید دیگر. آن اسم می‌تواند سارا باشد یا فاطمه. مهسا باشد یا علی. پگاه باشد یا فرزاد. کتی باشد یا پاپی. فقط یک اسم است و چند قافیه. جورش می‌کند و میخواند و تمام. داشتم فکر می‌کردم قدیم‌ها لیلایی بود. مریمی بود و فاطی‌ای. ماجراهایی بود. حس‌هایی بود. و این حس‌ها بودند که برای لیلا و مریم و فاطیِ قصه شعر می‌سرودند و سازی کوک می‌کردند و نفسی گرم...

نظرات  (۶)

جل الخالق دیگه این مدلی شو ندیده بودم
چی داره بر سر موسیقی این مملکت میاد خدا میدونه؟!
شجریان و معین هم خواننده ن ، این بچه رپرها هم اسمشون خواننده ست
حالا چه حالی هم میکنه این دختر کوچولو
بیچاره ذائقه موسیقیایی نسل جوان
:-)  کم مونده بود فردا آهنگ تون هم بیاد بیرووون ، مشهور شید
این ظرفیت حلقه کندوکاو رو دوست دارم که هر موقعیتی رو پوشش میده .
راستی چه خوب شد که نزدید توی ذوقش
پاسخ:
آهنگ سازی دیگه بلد نبود. قافیه ساختن و خوندن کارش بود. آهنگم نمیومد بیرون:)

:)
  • میثم علی زلفی
  • سلام ....
    پاسخ:
    سلام علیکم
    اسم استادش ر هست؟! دارم فکر می‌کنم یعنی می‌تونه با اسم استادش هم رپ بخونه!
    پاسخ:
    خب من حرف اول اسم کوچیکش رو نوشتم. اصلا با خود ر که راحت‌تر میتونن رپ بخونن مثل رپ‌هایی که از این تیپ آهنگ‌ها میخونن: ت مثل تهران، ت مثل فلان، ت مثل بیسار،... . راحت روی ر هم جواب میده این مدل شعر‌ها و خوندن‌ها. اتفاقا دو تا صدا برام فرستاد که یکیش همینجوری برای اسمش خونده بود.
  • آب‌گینه موسوی
  • خدای من! :))

    خیلی جالب بود! مخصوصاً که گفت: آهنگ هم داده بیرون! چطور ممکنه؟! برنامه و سرمایه‌اش از کجا؟ بعد این بچّه‌ها مذهبی نیستند؟
    پاسخ:
    این بچه‌ها، معمولا وضع مالی خوبی دارن. اصلا این آهنگ‌های زیر زمینی چجوری میاد بیرون؟ برنامه خاصی که ندارن.
    نه! مذهبی به اون معنایی که شما تو ذهنتون هست نیستن.
    چه عجایبی!
     اون شاعر و خواننده هم دختر بود؟
    پاسخ:
    چی بگم؟!!

    نه! پسر بود.
    سلام
    متوجه نشدم دقیقا ایده این متن چیست
    پاسخ:
    سلام

    شعرمان به کجا می‌رود؟
    احساسات پسرک‌ها و دخترک‎هایمان چه حد غنا دارد؟

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی